زمستان

در کنارت زمستان توانی ندارد

آسمان را بگو برف باطل نبارد

سرنوشتم در نگاهت هر لحظه با من روبرو بود

منو آورگی را به جانم خرید که فارغ بمیرم

مبادا که در حبس دنیای دیوانه منزل بگیرم

نترسم من از غرش این زمستان چالاک و باقی

من از تو هم گذاشتم من از جان گذشتم که روحی پذیرم

سرنوشتت در نگاهم هر لحظه با تو روبرو بود