یادش بخیر واقعا یادش بخیرا به نام قلم و قصه ای نو دارم میگم از قصه ی تو قول داده بودم بنویسم برات تو که شمعاتو میگیری سمت باد س نت کمه درگیر بلوغى به چشم نمیای لا به لای شلوغى هى لخوش میشى به ترانه ها گاهى یه وقتایى فرهاد و گاهى هم فروغى دوست داری تو بزرگترا باشى سنو دروغ میگى تو بزرگترا جاشى تاثیر میگیری از حرف اینو اون خودتو باور تو داشتى کاشکى انقد چ ت که تو دیوار میری دوستات هرچى گفتن طوطى وار میگى تو در میری از بوسیدن بابات لعنتى همیشه بو سیگار میدی وقتى که شب ستاره ها آروم میان تو آسمون گریه نکن گریه نکن گریه نکن برای اون برای اون روزایى که حسابى نوجوون بودی برای اون روزایى که تو عاشق و جوون بودی توهم مثه منى نه دلت خیلى گرفته میدونم ولى خب همینه مثلا یه وقتایى دلت میشه مفت یه وقتاشم که نمیشه گفت میشى به ح رمت این اشکا خیس بحث احترام و حرمت و این حرفام نیست چون زندگى یه قمار و یه تاسه ولى افسوس فقط یک تا سه خبری نى از چهارو پنج و شیش و خوب بلده بگیره واست دست پیشو به هر دری میزدیم بسته مى شد ثانیه میرفت و ما هم دست به ریشو همه روزامون غروب جمعه بود که تو دل ما در مى کرد غم خستگیشو این روزایى که شدیدا بى قرارم این شبایى که شدیدا خرابم معنى نداره هیچى که برا من من حوصله ی هیشکیو ندارم وقتى که شب ستاره ها آروم میان تو آسمون گریه نکن گریه نکن گریه نکن برای اون برای اون روزایى که حسابى نوجوون بودی برای اون روزایى که تو عاشق و جوون بودی
