دارم مى بینم خل و چل بازیاتو که تو گوشیمه چند روز طرفمى دیدم
حتى تو همونم داری زوری میخندی حسم به تو ماورایى جا نمى شه
تو این اعداد توی این ارقام همیشه منم که آخر دعوا میگم بغلم کن
بسه این حرفا هیچ وقت مهم نبوده واست دردام ولى الان مهم ترینى
برام بدم میاد از فاکینگ ایران لعنتى چون با تو دیدم همه شهراش معلوم بود
میلکى وی آسمون صحرا درختا زنده بود آب رود جریان مى خندیدم
و تو بیشتر از گنگام معتاد تو شدم بیشتر از سنگام گفتم راحت بخواب
کسى نیست اینورا مواظب بمونن همه عقربا آخرم بیدار موندیم
کل شب و آخه طمع داره بدن و لبات رفتى تو وجودم شدی خود من
و فوبیام اینه که بذاری تنهام هر چى گشتم ولى نبودی فرداش اصلا پیدات نشد
دیگه این اطراف الان مى خوابى کنار کى شبا دوست داره یا مثل خودت
اداست کاشکى بپرم از این خواب ترسناک دیوونه من اصلا شوخى ندارم
میزنم خودمو مى کشم همین الان بیشتر از هر کسى تو مى شناسى
هومان رو مى دونى دیوونه تر از این حرفاست وقتى که هممون جسد
گاو و تیکه تیکه مى کنیم با همین چنگال داری چه انتظاری از ادما منم
خب یکیشون بودم که رد داد حبسم تو اتاق تاریک سردم منتظرم کیه
تاریخ مرگم تار عنکبوت روی دیوار و سقفاست بدون تو شده خونه وحشتناک
اگه یه درصدم شد دلت تنگ باز کافیه بزنى بهم یه زنگ تا به خودم برسم
و پاشم از جام بیام سریع بودی هر جای شهر هامین میگه نکن دیگه
بهش فکر به جا این کارا بکن با بچ اسکال حال نمیده کسى به جز اون
بهم داش نمیده هیچى حسى که اون بهم داد بچه ها دیدنش با یکى
جانک مى خندیدن با هم دروغ بود ای کاش مى دونم تو هم دیدی
منو با یکى دیگه ولى نداشتم بهش احساس فقط مى خواستم
در بیارم حرس باز ولى تو که اصلا ندیدیم انگار متنفرم از مغزم و فکراش
از این کمد لعنتى و پرکاش اشک من نمیومد کردی تیک اف رفتى
از این شهر لعنتى تهران جدی جدی نمى بینمت انگار جدی نمى بینمت
انگار اصلا دیگه این دنیا رو نمى خوام اصلا دیگه من هیچى رو نمى خوام
کل زمینو بهم بدی نمى خوام انقد زدم خودم شدم کمیکال دیگه نمیکنه
با من کسى حال حتى ترکم کردن همه رفیقام دخترم دنیامون عجیبه
ما واسه همین دوست دارم باشى همیشه باهام هر لحظه ممکنه غریبه ها
بزننمون از توی سفینه ها همین یه باره زندگى همین یه بار بیا حسى
که داریم رو ندیم به فاک مى خوام حتى اسکلتامونم تا ابد هم دیگه رو بغل کنن زیر خاک
