مگه میشه فکر پروازو از پرنده گرفت هوس بردن و از یه ذهن برنده گرفت هرچقدر سنگ بندازن پله میسازم تا بهشت با امیدی که دارم میشه 100 تا کتاب نوشت قهرمان زندگى اینجاست توی آینه واسه من فرقى نداره دنیا بالا و پایینش من هنوزم یه دل پررو توی این سینه دارم به اینکه چى میشه فردا امیدوارم آجرهای رویامو رو هم میزارم پر دردم ولى میخندم یه وقت رو نشه دستم دیگه ترسى منو نمیده شکستم با کسى کار ندارم چون با خودم بستم زندگى پر از ترسه فهمیدم هرچى که میخوام اون ور ترسه دنیا به ساز ترسوها نمیرقصه این روزها فقط تو رویاهام میزنم پرسه من هنوزم یه دل پررو توی این سینه دارم به اینکه چى میشه فردا امیدوارم آجرهای رویامو رو هم میزارم پر دردم ولى میخندم یه وقت رو نشه دستم دیگه ترسى منو نمیده شکستم با کسى کار ندارم چون با خودم بستم
