من شاکیم از زندگیم و رضایت نمیدم
نمیدونم چمه، چرا یه جا بند نمیشم
نمیدونم چیه ولی یه چی سر جاش نیست
چرا شبا کاری میکنم باس یه ساعت بمیرم؟
کسی نی بگه نرو، پس میرم از اینجا من
این خونه واسه من خالیه، میرم، دلیل دارم
دوست ندارم انقد گوشهگیر و ضعیف باشم
ولی اثر نداشت دکتر، این قرصای جدید واسم
من مودی نبودم که، من دودی نبودم که
بد بودم قبول دارم، ولی اینجوری نبودم که…
هرچی دردامو گفتم، گفتن فقط: “دستخوش!”
چی میدونن این آدمای بیهوشِ سرخوش؟
یه وقتا دوست دارم فردامو بفروشم تو حراج
پول بدم بزنه یکی تیر تو سرم از پشت!
من غصههام تو گوشمه، خوشیام تو باند نگاه
خندیدم، واستون صفر بود حتی اگه مونده حساب
یه وقتا دوست دارم ترک کنم کلاً زندگیو
جا خودم چکام، برگردم، این بار بزنم به چاک…
من مودی نبودم که، من دودی نبودم که
بد بودم قبول دارم، ولی اینجوری نبودم که…
