هفتاد دو پروانه پروانه ی فرزانه
شمع رخ حق دیدند رفتند چه غریبانه
بابا و دل پر دردم بابا پر دلم خونه
یه کربلای غمناک چب کم لی سرزمینه
ساغی و دل پردرده ساغی دلگم خیونه
روژم چو شو تاره بابام خلتان و خیونه
بابای عزیزم کوشیا لیره غریبو تنیا
دنیا له چرخی چرخه هاوار مالگم رمیا
بابا تو هلس بابا زینو و دل پر خیونه
بابای عزیزو نازم داخت فره سنگینه
