دردت به جونم تصدق خندت بخند همه‌ش همیشه

حتى واسه یه لحظه هم دور شى ازم دلشوره میگیرم حتى تصورم کنم دل خوری دل گیری میمیمرم به موت قسم اشاره کن کوه رو میذارم رو دوشم خونم چشاته نگیرشون ازم نذار خونه به دوش شم من دیگه از کوچه چشمات را برگشتن ندارم غریبه آشنای روزگار بد دوست دارم وصله جونى عشقت واسم حیثیته نه لفظ و زبونى کاشکى از عمرم کم بشه تو بیشتر بمونى بیشتر بمونى دردت به جونم تصدق خندت بخند همش همیشه دلى که عشق تو پاش نباشه دل نمیشه دیگه عاقل نمیشه میترسم بدم از دستت به خودم بیام نبینم دوباره چشمای مستت میترسم از عشق زیادم از بس که دوست دارم جای مرهم زخمات خودم بشم دردت وصله جونى عشقت واسم حیثیته نه لفظ و زبونى کاشکى از عمرم کم بشه تو بیشتر بمونى بیشتر بمونى دردت به جونم تصدق خندت بخند همش همیشه دلى که عشق تو پاش نباشه دل نمیشه دیگه عاقل نمیشه