
کاش یه بار دیگه زنگ میزدی روی گوشیم میدیدم بازم اسمتو شونه ای نیست
که دلگرمى باشه برای دل سرد من مثل تو تازه فهمیدم حس تو بود
واقعى تر از هرچى که معشوقه بود خالى شد پشت من پیر شدم
بعد تو تو جوونى عزیزم چه زود به سال رسیده دوریمون الان کجایى دوباره دیدم
عکستو شدم هوایى تو این شبا دارم یه حسه بى پناهى تو نیستى
این آدم نداره تکیه گاهى بودی رفیق روز بدم کاش مثل بچگیام میرفتیم
میزدیم قدم بعد تو همه چى عادیه برام دنیا این دلخوشیو گرفت ازم نمیشه
باور کنم عادت کنم دروغ میبافن که خاک سرده غیر ممکنه محاله اونى
که رفته دیگه برگرده به سال رسیده دوریمون الان کجایى دوباره دیدم عکستو شدم
هوایى تو این شبا دارم یه حسه بى پناهى تو نیستى این آدم نداره تکیه گاه














